A ponieważ głupio tak zaglądać/podczytywać bez przedstawienia się, napiszę parę zdań o nas.
Witam z moją gromadką:
Leon, biało-niebieski kot perski, w kwietniu skończy 14 lat
Indiana, golden retriever, w maju skończy 10 lat
Groszek, golden retriever, 9 miesięcy, w kwietniu będzie obchodził 1 urodziny.
Co do żywienia moich futrzaków... ponieważ nie jestem "zawodowcem" (mam wykształcenie politechniczne), staram się kierować tzw. zdrowym rozsądkiem, tak jak w żywieniu ludzi. Czyli:
- jak największa różnorodność,
- produkty dobrej jakości,
- nie podawanie zbyt dużych porcji,
- unikanie produktów źle trawionych przez nasze organizmy.
No i lubię opierać dietę na produktach sezonowych, wyprodukowanych gdzieś niedaleko mojego miejsca zamieszkania.
Wychodzę z założenia, że organizmy moich futrzaków "wyciągną" z tego, co im podaję w misce (albo i bez miski) te składniki, które danemu zwierzaczkowi, na danym etapie rozwoju/aktywności są niezbędne. (Przypuszczam, że zbytnie poleganie na "naturalnej mądrości" zwierzaków czasem może zaprowadzić na manowce, ale w sumarycznym rozrachunku takie podejście wydaje mi się korzystne.
Z pieskami nie mam żadnych problemów żywieniowych. Nie są karmione typowo barfowo, czasem dostają jedzenie gotowane lub suchą karmę, ale staram się podawać im jak najwięcej jedzenia w postaci naturalnej.
I chyba (?) nie mogą narzekać na moje wyczucie kulinarne, obydwa są zdrowe, wesołe, energiczne i ładnie wyglądają.
Mój starszy piesek, Indiana, już prawie 10-letni, nigdy nie miał alergii, nie chorował, no chyba że coś niedozwolonego pożarł ukradkiem na spacerze.
Groszek jest psim młodzieńcem, szybko rośnie. Był przyzwyczajony przez hodowcę do określonej suchej karmy (z "górnej półki"), ale nie miał nic przeciwko temu, aby przejść na dietę bardziej naturalną. Oczywiście robiłam to stopniowo, aby jego organizm bezproblemowo się dostosował. Raz na miesiąc/dwa m-ce zaglądamy towarzysko do naszego weta, na ważenie i przegląd ogólny, żeby czegoś nie zaniedbać (lub nie przedobrzyć).
Z kocurkiem Leonem jest/było trochę trudniej, a właściwie baaardzo trudno, od samego początku. Kociątko, przyzwyczajone do karmy "RC dla persów" nie chciało jeść nic innego, a my z mężem stawaliśmy na głowie aby mu tą karmę zdobyć (w 1998 r. nie było to takie proste).
Pierwsze miesiące jego pobytu u nas poświęciliśmy na testowanie/zachęcanie go do poszerzenia diety o różne smakowitości. Nasze sukcesy były minimalne: od czasu do czasu Leon zjada odrobinę wołowiny (musi być idealnie świeża), czasem rybkę (lekko podgotowaną lub surową). Nie pogardzi też tuńczykiem z puszki, ale również w małych ilościach i nie od każdego producenta.
Ponieważ wszelkie próby przemycenia mu innych składników w mieszankach, papkach (gotowych, bądź przygotowywanych przez nas) kończyły się niepowodzeniem, zaniechaliśmy ich. Skoro chętnie zjada swojego Royal Canina i jest zdrowy (no, prawie) to niech mu będzie.
Gdybym miała dość czasu, o moich psach/kotach mogłabym pisać w nieskończoność. Tu starałam się streszczać (także po to, aby nikogo nie zanudzić
Będę do Was zaglądać, douczać się w temacie komponowania zdrowej barfnej diety.
Pozdrawiam z moimi futrzakami
Irena
P.S.
Wstawię zdjęcia, tylko wcześniej poczytam o ograniczeniach forumowych na ten temat.
I wyjdę z psiurami na spacer.